Ба бача насиб шуд, ки бо чунин духтарони сарсахт бо харҳои зебо, олиҳаҳои ҷинсӣ, ки аз ӯҳдаи ҳама кор қодиранд, вохӯрад. Ӯ онҳоро лесид, ва он гоҳ дар ду даҳони як минат ба ҳузур пазируфт, духтарон хушхӯю хурӯс хурӯс худ, лесид он тамоми тестӣ худ. Баъд аз ин вай ба онҳо сахт, дар вазифаҳои гуногун трах. Фаромуш накарда ба онҳо як ба як лаззат мебахшанд. Ҳама аз ин намуди ҷинсӣ шод буданд.
Занҳои негр танҳо барои алоқаи ҷинсӣ комиланд! Ба намуди зоҳирии худ нигоҳ карда, онҳо сабук ва хеле шаҳвонанд, ба ҷуз аз мардони ин нажод узвҳои ирсӣ калон доранд ва хонумҳояшон аз ҷиҳати генетикӣ барои алоқаи ҷинсӣ бо ҷинси калон мутобиқ шудаанд. Ман мебинам, ки ҳатто дар анус зани сиёҳпӯст асбоби хеле калонро ба осонӣ қабул мекунад. Ин дар аввал бо чиррос дуруст аст, аммо баъд вай кор мекунад ва бо хушнудӣ трахает мекунад! Ва ӯ чӣ гуна аллаҳои ғайриоддӣ ва зебо дорад!
Ҳеҷ гоҳ бародари ҳамсаратонро озор надиҳед, вагарна ту тӯҳфаи солинавии солинавӣ хоҳед гирифт! Ва рост дар рухсора. ¶¶ Ва бародараш вайро бахшид, ва хоҳараш ҳатто зери фишори вай афтод; ¶¶